Wybór lustrzanki cyfrowej – przegląd rynku

Wiele osób zastanawia się, jaką lustrzankę wybrać. Czym właściwie się one różnią i która firma jest najlepsza? Odpowiedzi na te pytania nie są, jednoznaczne, a wybór jedynie słusznego systemu zależy od upodobań użytkownika. Jak więc podejść do wyboru?

KROK 1: Wybór systemu

Jak wiadomo lustrzanka jest to aparat z wymienną optyką. Nie wystarczy, więc mieć sam korpus (body), ale potrzebujemy mieć do niego, co najmniej jeden obiektyw. Żeby w pełni wykorzystać zalety lustrzanki z wymienną optyką dobrze jest mieć tych obiektywów kilka. Dochodzą jeszcze lampy błyskowe i cała gama innych akcesoriów związanych z marką. Dlatego mówimy o systemie.

Dwoma wiodącymi producentami systemów fotograficznych są Nikon i Canon. Który lepszy, zdania są podzielone. Dawniej powszechnie uważało się, że Nikon jest bardziej do pracy reporterskiej, a Canon do studia. Początkowo Nikon słynął z najlepszego systemu autofocusa. Obecnie te różnice dawno się zatarły. Który system tańszy, a który droższy? Tego też nie można jednoznacznie stwierdzić. Najlepszym kryterium wyboru będzie tutaj aktualna oferta obiektywów.

Kolejnymi ważnymi producentami są Sony i Pentax. Ten pierwszy oferuje wprawdzie pełen system, przy wielu innowacyjnych rozwiązaniach, jednak w porównaniach z korpusami Nikona i Canona nieznacznie przegrywa. Jednak, gdy interesują nas dłuższe teleobiektywy, to ze względu na stabilizowaną matrycę (Nikon i Canon tego nie oferują) może być to lepszy wybór. Możemy tutaj zaoszczędzić na tańszych obiektywach bez stabilizacji. Droga rozwoju systemu lustrzanek tej firmy nie jest jednak pewna i wydaje się, że firma Sony bardziej zainteresona jest rozwojem tzw. bezlusterkowców lub kompaktów z większymi matrycami.

Jeśli nie Nikon i Canon, to od Sony chyba lepszym wyborem jest Pentax. W ofercie posiada świetne korpusy, na poziomie Nikona i Canona. Oferta obiektywów nie jest może tak imponująca jak u wielkiej dwójki, ale można przecież posiłkować się obiektywami producentów niezależnych. Szczególnie obiektywy Sigmy ostatnio są godne polecenia. Istotnym mankamentem Pentaxa jest brak tzw. pełnej klatki tzn. jesteśmy skazani na matryce wielkości APS-C, co może ograniczyć nam rozwój drogi fotograficznej. W najbliższym czasie ma jednak pojawić się wreszcie dawno zapowiadany korpus z matrycą FF (full frame).

Jest jeszcze kilku producentów lustrzanek cyfrowych. Należą do nich m.in. Leica, Hasselblad, Mamiya zajmujący się głównie korpusami średnio i wielkoformatowymi (nawet nie sprawdzajcie ceny). Jest też Olympus, który poszedł w stronę tzw. bezlusterkowców z matrycami mniejszych rozmiarów.

KROK 1: Wybór formatu

Tutaj wybór jest znacznie prostszy. W popularnych lustrzankach możemy wybierać z pośród następujących formatów:

FX – wymiary klatki małoobrazkowego negatywu, czyli 36 mm x 24 mm.

APS-H – o wymiarach 29 mm x 19 mm, czyli jest 1.3 raza mniejsza od FX (np. Canon model 1D Mark II). Format rzadko stosowany.

APS-C – o wymiarach 22 mm x 15 mm, czyli jest 1.6 raza mniejsza od FX.

DX – o wymiarach 23.5 x 15.6 mm (DX), czyli jest 1.5 raza mniejsza od FX. To format firmy Nikon

Są to wymiary przybliżone i nieco inna jest wielkość sensora np. w D300s, a inna w D7200, chociaż obydwa to DX.

W praktyce można powiedzieć, że wybór ogranicza się pomiędzy pełną klatką, a tzw. cropem. Powszechnie uważa się, że FX jest dla profesjonalistów, a APS-C dla amatorów. Jest to błędne założenie. Przeczy temu chociażby model D500 Nikona. Owszem, korpusy pełno klatkowe są zwykle droższe, lepiej wykonane (uszczelnienia, żywotność migawki) i oferują więcej funkcji, to jednak rozmiar sensora decyduje bardziej o rodzaju stosowanej fotografii.

Właściwszy będzie tutaj podział, że korpusy z matrycą FX są lepszym wyborem do fotografii portretowej i przy trudnych warunkach oświetleniowych, a korpusy z matrycą APS-C są lepszym wyborem w fotografii produktowej, makro, przyrody, sportu, itp.

Dlaczego tak?

Matryce FX pozwalają uzyskać mniejszą głębię ostrości, a co za tym idzie odseparować fotografowaną postać od tła. Fotografia jest bardziej przejrzysta, a cała uwaga skupia się na modelu. Większa matryca to zwykle także mniejsze szumy, czyli możemy fotografować w gorszym świetle przy wyższych ustawieniach ISO.

Z kolei mniejsze matryce pozwalają na użycie mniejszych obiektywów o krótszych ogniskowych. Mają większą głębię ostrości, co jest niezwykle ważne zwłaszcza w makro. Często są też bardziej szybkostrzelne, co jest decydujące przy fotografowaniu sportu czy ptaków.

Wydawać by się mogło, że różnica w cenie pomiędzy dobrym korpusem z mniejszą matrycą, a korpusem pełno klatkowym jest stosunkowo niewielka (ok. 2000PLN), jednak różnica zaczyna się dopiero wówczas, gdy zaczynamy kompletować obiektywy. Te pełno klatkowe są niekiedy, kilkukrotnie droższe.

KROK 3: Wybór modelu

Przy wyborze konkretnego modelu należy się zastanowić czy będzie nam potrzebne:

– wysokie użyteczne ISO (tutaj przewagę mają zwłaszcza nowe korpusy);

– duża liczba bezpośrednich przycisków i pokręteł na korpusie (każdorazowe wchodzenie do menu jest bardzo uciążliwe);

– mikrokalibracja (pozwala ona na korektę płaszczyzny ostrości, gdy znajduje się ona przed lub za obiektem; niekiedy pozwala nam ona uniknąć wysyłki sprzętu do serwisu);

– silnik autofocusa (tańsze korpusy nie dysponują silnikiem i jesteśmy skazani na zakup obiektywu z własnym silnikiem AF lub ustawiać ostrość manualnie);

– duża rozdzielczość (walka na megapiksele trwa, jednak nie zawsze wyższa rozdzielczość przekłada się na lepszy obraz, często te bardziej upakowane matryce mają większe szumy i mniejszą rozpiętość tonalną; można zauważyć, że topowe korpusy często mają mniejszą rozdzielczość niż smartfony; tak działa marketing);

– szybki i celny AF (od tego zależy ile zdjęć zostawimy na dysku, a ile wyląduje w koszu)

– szybkostrzelność (to cecha, którą wykorzystamy w sporcie i fotografii zwierząt)

Lista jest o wiele dłuższa, jednak najważniejsze cechy chyba zostały wymienione.

Jeśli wydaje nam się, że w typowych warunkach aparat za 20 tys. złotych zrobi lepsze zdjęcie niż ten za 2 tys. złotych, to jesteście w błędzie. Wyższość tego pierwszego ujawni się dopiero w trudniejszych warunkach. Większy będzie też odsetek trafionych zdjęć z ostrością, a i fotografowanie będzie szybsze i bardziej komfortowe. Większość użytkowników jednak w pełni nie wykorzysta takiego aparatu.

Producenci korpusów często stosują następującą nomenklaturę oznaczeń (na przykładzie Nikona):

– czterocyfrowa np. D3000, D5000, D7000

– trzycyfrowa np. D500, D600, D800

– jednocyfrowa np. D3, D4, D5

Upraszczając sprawę można napisać, że im krótsze oznaczenie tym wyższa półka cenowa korpusu. Podobny system nazewnictwa ma również Canon.

Poniżej tabelka przedstawiająca główne parametry lustrzanek obecnie występujących
powszechnie w sprzedaży:

Model aparatu: Cena około [PLN]: Rodzaj matrycy: Liczba pikseli [Mpix]: Zakres ISO: Zdjęcia seryjne [kl./s] Migawka Ilość pól AF Data premiery:
Canon EOS 1200D 1200 APS-C 18 100 – 6400 3 30s – 1/4000s 9 2014-02-12
Nikon D3200 1250 DX 24.1 100–6400 4 30 s–1/4000s 11 2012-04-19
Nikon D3300 1360 DX 24 100–12800 5 30 s–1/4000s 11 2014-01-07
Pentax K-S1 1500 APS-C 20 100 – 51200 5.4 30 s – 1/6000 s 11 2014-08-28
Sony SLT-A58 1550 APS-C 20 100-16000 5 30 s – 1/4000 s 15 2013-02-20
Canon EOS 100D 1550 APS-C 18 100-12800 4 30s – 1/4000s 9 2013-03-21
Nikon D5100 1590 DX 16.1 100 – 6400 4 30 s–1/4000s 11 2011-04-05
Nikon D5200 1600 DX 24 100 – 6400 5 30 s–1/4000s 39 2012-11-06
Pentax K-50 1750 APS-C 16.1 100 – 51200 6 30 s – 1/6000 s 11 2013-06-13
Canon EOS 700D 1880 APS-C 18 100-12800 5 30s – 1/4000s 9 2013-03-21
Nikon D5300 2150 DX 24 100 – 12800 4 30 s–1/4000 39 2013-10-17
Canon EOS 750D 2380 APS-C 24.2 100-12800 5 30s – 1/4000s 19 2015-02-06
Pentax K-S2 2450 APS-C 20.12 100 – 51200 5.5 30 s – 1/6000 s 11 2015-02-09
Nikon D5500 2550 DX 24 100–25600 5 30 s–1/4000 s 39 2015-01-06
Canon EOS 760D 2650 APS-C 24.2 100-12800 5 30 s–1/4000 s 19 2015-02-06
Nikon D7100 3190 DX 24 100 – 6400 6 30s – 1/8000s 51 2013-02-21
Canon EOS 70D 3350 APS-C 20 100 – 12800 7 30s – 1/8000s 19 2013-07-02
Canon EOS 7D 3450 APS-C 18 100 – 6400 8 30s – 1/8000s 19 2009-09-01
Pentax K-3 3490 APS-C 24 100 – 51200 8.3 30 s – 1/8000 s 27 2013-10-07
Sony Alpha A77 II 3850 APS-C 24.3 100 – 25 600 12 30 s – 1/8000 s 79 2014-05-01
Nikon D7200 4150 DX 24.2 100-25600 6 30s – 1/8000s 51 2015-03-02
Pentax K-3 II 4160 APS-C 24 100 – 51200 8.3 30 s – 1/8000 s 27 2015-04-23
Nikon D610 5790 FX 24 100 – 6400 6 30s – 1/4000s 39 2013-10-08
Canon EOS 6D 5800 FX 20 100 – 25600 4.5 30 s – 1/4000 s 11 2012-09-17
Canon EOS 7D Mark II 5300 APS-C 20.2 100-16000 10 30s – 1/8000 s 65 2014-09-15
Sony SLT-A99V 7200 FX 24.3 100 — 25 600 6 30s – 1/8000s 19 2012-09-12
Nikon D750 7500 FX 24.3 100 – 12800 6.5 30s – 1/4000s 51 2014-09-12
Nikon D500 9950 DX 20.9 100 – 51200 10 30s – 1/8000s 153 2016-01-05
Canon EOS 5D Mark III 10500 FX 22.1 100 – 25600 6 30 s – 1/8000 s 61 2012-03-02
Nikon D810 11900 FX 36.3 64–12800 5 30s-1/8000s 51 2014-06-26
Canon EOS 5Ds 14300 FX 50.6 100-6400 5 30s-1/8000s 61 2015-02-06
Nikon D4s 21500 FX 16.2 100 – 25600 11 30s – 1/8000s 51 2014-02-25
Canon EOS 1DX 22600 FX 18 100 – 51200 12 30s – 1/8000s 61 2011-10-18
Nikon D5 28000 FX 20.8 100 – 102400 12 30s – 1/8000s 153 2016-01-05

Autor: Bartłomiej Szular